Inspireren

De Verzamelhoek: Stephanie Stokes

Judith Price, voorzitter van het National Jewelry Institut, interviewt namens AXA ART verzamelaar Stephanie Stokes.

In 1982 richtte Stephanie Stokes haar interieurontwerpbureau Stephanie Stokes, Inc op. Eerder deed ze ervaring op bij ontwerper Mark Hampton. Op haar naam staan meer dan honderd projecten in Manhattan, evenals huizen in Aspen, Bel-Air en langs de oostkust. De ontwerpster begon haar carrière als veiligheidsanalist en investeringsbankier op Wall Street. Ze nam ontslag, verhuisde naar Tokio en werd een internationaal bekroonde fotojournaliste, die de wereld rondreisde voor magazines en Pan Am. Uiteindelijk keerde ze terug naar New York, waar ze een Master voltooide aan het Institute of Fine Arts van de NYU.

Stephanie Stokes heeft een doordachte visie op architectuur, verhoudingen en orde. Haar projecten zijn even vernuftig en praktisch als mooi. Dankzij haar achtergrond in kunstgeschiedenis kan Stephanie haar klanten vaak over kunst adviseren en stelt ze ook collecties voor hen samen. Haar interieurs waren te zien in talrijke magazines, zoals Architectural Digest, Traditional Home en House Beautiful, en zijn ook te vinden op internet. Samen met Chris Madden werkte ze aan een tv-serie voor HGTV, en ze verscheen in meerdere boeken. Onlangs publiceerde Rizzoli haar eigen boek, Elegant Rooms that Work: Fantasy and Function in Interior Design. Stephanie is al lange tijd bestuurslid van de Sir John Soane's Museum Foundation. Ook is ze Vriend van de Connoisseurs Circle van het Institute of Fine Arts. Daarnaast is Stephanie patroon van het Metropolitan Museum of Art en van de Metropolitan Opera, en voormalig lid van de Explorers Club.

Hoe bent u ooit begonnen met het verzamelen van horloges?

Ik had een gouden panterhorloge met diamanten van Cartier, dat ik al 35 jaar dag en nacht droeg. Ik ging ervan uit dat ik langer mee zou gaan dan dat horloge. Op een dag liep ik de keuken in en viel het van mijn pols. Ik bracht het naar Cartier, maar omdat het een vintage stuk was, kostte de reparatie meer dan het horloge waard was. Dus repareerde ik het horloge met een zwarte satijnen band en verkocht ik de originele band.

Daarna ging ik op zoek naar een horloge om mijn Cartier te vervangen. Ik ontdekte een aantal interessante dingen:

1. Een daarvan is dat juweliers mooie dameshorloges maken, maar dat de dameshorloges die door de horloge-industrie worden vervaardigd in mijn ogen de plank misslaan.

2. Vanaf het eerste moment wist ik dat ik een Patek Philippe wilde, want dat was ‘het'. Het voelt als satijnen lingerie om je arm, en staat voor kwaliteit en subtiele elegantie. Ik kocht de kleine uitvoering, omdat je dit gouden horloge elke dag kunt dragen, zowel op de boerderij als in een kasteel , zonder dat het opzichtig aandoet.

3. Daarna ontdekte ik de dunne horloges uit de jaren '70, die eigenlijk het allermooist zijn. Ik viel direct voor een vierkant horloge met saffieren cijfers van Laurent Piccard, een verzamelobject. Het vertegenwoordigt het summum van het modernisme, net als het gebouw van Saarinen verderop.

4. Tegen die tijd was ik verslaafd. Mijn volgende verovering vond ik bij Tiffany's, een exemplaar dat naar mijn verwachting fantastisch zou staan met een heldergroene krokodillenleren band. Het is een Atlas, een Amerikaanse klassieker.

5. Mijn laatste aankoop was een ‘sportief’ exemplaar. Een zilveren Hermès-horloge met een wijnrode leren band. Omdat ik drie appartementen heb ingericht voor Hermès en hij het voorwoord voor mijn boek heeft geschreven, heb ik een zwak voor dit horloge.

Het belangrijkste bij het verzamelen van horloges is dat je een handelaar vindt die je vertrouwt. Ik ken Ed Faber al 30 jaar. Hij is mijn favoriete horloge-expert in de VS en zijn zaak zit vlakbij, Recht tegenover het MoMa. Het is ronduit fenomenaal hoeveel hij weet.

Kunt u iets vertellen over uw parels en de wijze waarop u uw oude sieraden opnieuw heeft vormgegeven?

Prins Dimitri en Pat Kluge kwamen een keer bij mij dineren . Pat droeg vijf prachtige parelsnoeren, en ik zei tegen Dimitri: “Waarom zien mijn parels er niet zo uit?” Hij antwoordde: “Nou, laat ze maar eens zien dan.” Ze lagen helemaal in de knoop in een la, maar hij riep uit: “Stephanie, deze zijn fantastisch! Ik neem je mee naar Assael om ze goed te laten rijgen.” Assael is dé parelexpert, maar zonder Dimitri had hij mij nooit ontvangen.

Door deze ervaring ging ik de sieraden die ik niet droeg met andere ogen bekijken. Bepaalde pareloorbellen leken me mooier met een druppel hier, of een staart daar, etc. Als binnenhuisarchitect werk ik graag met vakmensen. Het vergt veel meer tijd en energie om je eigen sieraden te vernieuwen dan om ergens binnen te lopen en iets te kopen. Maar ik restylede mijn hele collectie met de hulp van de getalenteerde mensen die ik ontdekte. De sieraden die ik niet kon renoveren, ruilde ik met Ed. Het was een fantastische leerervaring, die ik deelde met een goede vriend.

Als interieurarchitect reist u ongetwijfeld veel. Kunt u iets vertellen over de verschillende sieraden die u meeneemt op uw reizen?

Op dit moment werk ik aan projecten in Washington D.C., Los Angeles en Colorado. Dat betekent dat ik heel veel moet reizen. Maar ik ben dol op al mijn klanten.

Ook in mijn vrije tijd reis ik veel, ik breng meerdere maanden per jaar door op exotische plekken. Ik vind het dom om je in een ontwikkelingsland te gedragen als ‘rijk’. Dat is niet mijn stijl. Daarom heb ik jarenlang alleen de oorbellen met Biwa-parels van Christopher Walling meegenomen, met 5 of 6 verschillende druppels (koraal, turquoise, amber, etc.). Op die manier weet ik altijd waar mijn oorbellen en horloge zijn en hoef ik me nooit zorgen te maken over sieraden die op mijn kamer liggen.

U heeft een obsessie voor oorbellen. Waarom?

Ik heb gisteren nog een paar oorbellen gekocht! Ik kan niet stoppen! Ik merk dat ik in bijna elk land waar ik kom oorbellen koop, want wat zien mensen uiteindelijk als je aan tafel zit? Je oorbellen. Twee zomers geleden was ik in Griekenland, waar ik door de eigenaar werd meegenomen naar Lalaounis. Daar werd ik verliefd op een paar grote zilveren fantasieoorbellen met druppels in de vorm van libelles. Dat zijn nu mijn favoriete oorbellen.

U bent bijzonder actief op het gebied van liefdadigheid. Kunt u daar iets over vertellen?

Ik zit al twintig jaar in het bestuur van het Sir John Soane Museum. Dat is simpelweg het mooiste woonhuismuseum ter wereld. Het Soane is gevestigd in Londen, maar trekt bezoekers uit alle hoeken van de wereld. Wij hebben geholpen op het gebied van panden en renovaties. Ook zijn er doorlopende programma's in NYC, waar architectuur en design worden besproken.

Daarnaast ben ik erg betrokken bij mijn leerschool , het Institute of Fine Arts. Ik maak deel uit van de Contemporary Council van dit instituut en heb besloten een reisbeurs beschikbaar te stellen voor een student. Ik wil studenten graag de mogelijkheid bieden om naar Italië, Frankrijk of Azië te gaan om daar kunstgeschiedenis te studeren.

En ten derde steek ik tijd in de Visiting Nurse Services of New York. Deze organisatie heeft inmiddels vier keer mijn leven gered: ze zijn me vier keer komen verplegen tijdens ernstige aandoeningen en ingrepen. In het leven moet je uitzoeken wat je echte passies zijn en aan wie je iets verschuldigd bent. Voor mij is dat Visiting Nurse Services, hen ben ik heel veel verschuldigd.

Images courtesy of Stephanie Stokes and the National Jewelry Institute.

Wat kunnen we voor u doen?